Կարդում ենք վրացական գրականություն «Փիսոները»․ Բեսիկ Խարանաուլի
Ես կարդացել եմ Բեսիկ Խարանաուլի «Փիսոները» պատմվածքը
Կարդում ենք վրացական գրականություն «Փիսոները»․ Բեսիկ Խարանաուլի
Ես կարդացել եմ Բեսիկ Խարանաուլի «Փիսոները» պատմվածքը
Ես կարդացել եմ Թեա Թոփուրիայի «Չորս անգամ մեռած» պատմվածքը։Իմ կարծիքով՝ սա շատ հետաքրքիր և խորիմաստ պատմվածք է, որը ստիպում է մտածել մարդու կյանքի, խղճի, մեղքի և ներողամտության մասին։Ինձ համար ամենահետաքրքիրն այն էր, որ Գաբրիելը չորս անգամ մահանում և կրկին կենդանանում էր, որովհետև հանդերձյալ կյանքում նրան չէին ընդունում՝ ասելով, որ նա մեծ մեղք է գործել։ Սակայն նա չէր հիշում, թե ինչ մեղք է գործել, և անընդհատ փորձում էր մարդկանցից պարզել, թե արդյոք նրանց նեղացրել է։Իմ կարծիքով՝ Գաբրիելը խորհրդանշում է այն մարդուն, որը ցանկանում է հասկանալ իր մեղքը և ազատվել իր խղճի ծանրությունից։ Ինձ համար շատ տպավորիչ էր այն, որ նա պատրաստ էր ներողություն խնդրել բոլորից, նույնիսկ երբ չգիտեր՝ ինչի համար։Կարծում եմ՝ պատմվածքի գլխավոր միտքն այն է, որ մարդը պետք է սիրի կյանքը, մարդկանց և կարողանա ներողություն խնդրել ու ներել։ Միևնույն ժամանակ, պատմվածքն ինձ ստիպեց մտածել, որ ներողություն խնդրելը կարևոր է, բայց նույնքան կարևոր է հասկանալ սեփական արարքները և պատասխանատվություն կրել դրանց համար։Ինձ հատկապես դուր եկավ այն միտքը, որ սերը մեծ ուժ ունի։ Ես կարծում եմ, որ մարդուն միայն մեղքի զգացումը չպետք է առաջնորդի․ նա պետք է սովորի սիրել, գնահատել կյանքը և բարի լինել ուրիշների հանդեպ։Այս պատմվածքից հասկացա, որ երբեմն ամենածանր բեռը ոչ թե այն մեղքն է, որի մասին գիտենք, այլ այն անորոշությունը, երբ չենք հասկանում՝ ինչն ենք սխալ արել։ Ինձ համար պատմվածքի ամենակարևոր դասը սեփական խղճի հետ ազնիվ լինելն է և մարդկանց հանդեպ ավելի ուշադիր ու պատասխանատու դառնալը։